Varianten op de permanente portefeuille | André van Luijk

Artikel: André van Luijk

Heeft het maken van varianten op de permanente portefeuille zin? Verdwijnt dan niet juist de eenvoud die deze strategie kenmerkt? In eerdere artikelen merkte je misschien al dat ik niet heel dogmatisch omga met de verhoudingen van precies een kwart aandelen, een kwart cash, een kwart obligaties en een kwart goud.

De theorie achter de permanente portefeuille

De theorie bij de permanente portefeuille is dat de economie in lange golven beweegt en dat, afhankelijk van de golf waarin je zit, een andere selectie het goed doet. Zo'n lange golf die zelfs generaties overstijgt is bijvoorbeeld de Kondratieffgolf, die wel 80 jaar kan duren. Over de exacte start, de fase waarin we ons bevinden en het einde van zo'n golf bestaat veel discussie. Waar je je in de golf bevindt, bepaalt waarin je het beste kunt investeren.

Toch zijn de golven van de economie geen wiskunde, maar het gevolg van menselijk gedrag. Als je kijkt naar de keuzes die wereldwijd worden gemaakt met betrekking tot schulden, dure transities, geopolitieke spanningen en bureaucratie, dan kan dat van invloed zijn op de keuzes die je maakt.

Het huidige economische klimaat

We zitten nu in een tijdperk met een hogere inflatie en volgens de theorie van de lange golf zouden we ook een tijdperk ingaan van aanhoudend hogere inflatie. Investeren in obligaties zou dan minder interessant zijn en cash een verliesgevende asset. Sinds de goudstandaard decennia geleden is losgelaten, is cash eigenlijk een lege huls geworden waarvan de waarde gebaseerd is op vertrouwen. Als het vertrouwen wegvalt, valt de waarde weg.

Nu ben ik niet tegen cash, zoals je in de eerdere artikelen las, maar dit speelt mee bij mijn keuze om niet dogmatisch vast te houden aan precies een kwart. Je kunt kritiek hebben op het feit dat ik hiervan afwijk. Alles dogmatisch volgen geeft weliswaar houvast, maar kan ook tegen je werken.

Populaire varianten

Als beleggers kiezen voor varianten, dan zijn het vaak assets die later of anders op elkaar reageren. Sommigen voegen vastgoed toe aan de portefeuille. Vastgoed is vaak laat-cyclisch: je ziet vaak eerst aandelen fors zakken als voorbode op een economische krimp, en vastgoed komt daar achteraan. Er bestaat wel een verband tussen vastgoed en aandelen, maar in tijd en niet direct. Het liefst heb je zaken die tegengesteld werken of een eigen beweging hebben.

Een nieuwe variant is dat mensen bitcoin toevoegen aan de permanente portefeuille. Nu is de beweeglijkheid van bitcoin veel forser dan die van andere assets, dus je moet daartegen kunnen. Mensen die bitcoin toevoegen, doen dat soms als vervanging van obligaties omdat ze bitcoin als het nieuwe geld zien.

Risicomanagement is de kern

In de kern is risicomanagement belangrijk. Het onderliggende idee van de permanente portefeuille is dat assets inflatiebestendig zijn, onafhankelijk van elkaar bewegen en dat je iedere keer je portefeuille herbalanceert. Als je namelijk heel lang geen aanpassing doet, kan het zijn dat een van de assets heel dominant wordt. Als die asset dan weer afkoelt, kan je mooi rendement wegsmelten en is het permanente rendement ineens een eenmalig rendement.

Een ander onderdeel is dat hoe groter de risico's zijn, hoe kleiner je percentueel moet investeren. Een investering in bitcoin is enorm beweeglijk. Een kleiner percentage van de portefeuille kan je rendement verhogen, maar bij een lager percentage blijft het risico beperkt.

Vastgoed in je portefeuille

Vastgoed is ook inflatiebestendig, maar totaal niet liquide. Je zou kunnen kiezen voor een vastgoedfonds, maar die beweegt vaak direct op de verwachtingen van de economie en niet met de vertraging die je bij fysiek vastgoed ziet. Het nadeel is dat het dan vrijwel gelijk zakt met aandelen.

Daarnaast hebben mensen vaak een eigen huis als bezit. De gemiddelde waarde van een woning is nu ongeveer een half miljoen euro. Vaak is dit een belegging met geleend geld – lees: hypotheek. Als je zou kiezen voor maximaal een kwart in vastgoed, dan moet je totale portefeuille minimaal twee miljoen zijn. De meeste mensen zitten met hun totale vermogen daar ver onder. In een permanente portefeuille zou ik daarom geen extra vastgoed toevoegen als je al een woning in bezit hebt. Dan is het juist verstandig om in andere assets te beleggen.

Tot slot

Begin je met beleggen, dan kan de keuze voor een klassieke vorm van de permanente portefeuille al een enorme stap voorwaarts zijn. Als je meer ervaring hebt, kan het verstandig zijn om een eigen plan te ontwikkelen. Wat dan vooral van belang is: houd je aan je plan. Als je iedere maand van plan verandert, ben je aan het gokken en niet aan het werken aan een permanent rendement.