Wat is de rol van aandelen binnen de permanente portefeuille? | André van Luijk

Artikel: André van Luijk

In een serie artikelen hebben we goud, cash en obligaties besproken. Aandelen vormen het laatste kwart van de permanente portefeuille. De eenvoud van deze beleggingsmethode zorgt ervoor dat beleggers hun risico verlagen en toch een goed rendement behalen. Bij aandelen is er echter enorm veel keuze. Het gevaar schuilt erin dat je zo actief gaat beleggen dat je uiteindelijk toch de verkeerde keuzes maakt, met alle transactiekosten van dien.

Het belang van spreiding

Wanneer je kiest voor een beperkt aantal bedrijven en één daarvan gaat failliet of presteert slecht, is het individuele risico aanzienlijk. Hoe meer bedrijven je in je portefeuille hebt, hoe lager dit individuele risico wordt. Bij een fonds met 500 of 1000 bedrijven merk je het nauwelijks als één bedrijf failliet gaat. Het individuele risico verdwijnt dan en alleen het algemene marktrisico blijft over.

Je kunt natuurlijk kiezen voor gerichte fondsen die in specifieke sectoren beleggen. Als je bijvoorbeeld kiest voor een techfonds, heb je weliswaar geen individueel bedrijfsrisico meer, maar wel het risico dat een hele sector slecht presteert. Bij de permanente portefeuille kiest men meestal voor een wereldwijd fonds. Je beweegt dan mee op de golven van de wereldeconomie. Presteert Europa slecht maar doen Azië en Amerika het goed, dan biedt deze aanpak extra spreiding.

Wereldwijd beleggen versus eigen selectie

Uiteraard kun je ook zelf een portefeuille samenstellen, maar dan heb je forse vermogens nodig om tot goede spreiding te komen. Dat hoeft niet per se in een wereldwijd fonds: het kan ook via een fonds met een solide beleggingsbeleid. In dat geval functioneert zo'n fonds ook als een soort 'goud' en is het op de lange termijn inflatievast.

Wanneer je de langetermijnrendementen van aandelen wereldwijd vergelijkt met die van goud, zijn de verschillen vaak klein. Dat komt doordat beide inflatievast zijn. Op de kortere termijn zie je echter vaak dat goud stijgt wanneer aandelen dalen. Ze werken als de trappers van een fiets: tegengesteld bewegend om vooruit te komen. De combinatie – en met name de spanning tussen aandelen en goud – verlaagt niet het rendement op lange termijn, maar wel het risico op korte termijn.

Waarom niet volledig in aandelen of goud?

Je belegt natuurlijk voor de lange termijn, dus in theorie zou je volledig voor aandelen of volledig voor goud kunnen kiezen. De geschiedenis leert echter dat er periodes zijn waarin goud uitstekend presteert, maar ook periodes waarin dit minder het geval is. Hetzelfde geldt voor aandelen. Zoals de naam al aangeeft, zorgt de permanente portefeuille voor permanent rendement, niet alleen op de lange termijn.

Persoonlijke omstandigheden en levensfasen

In het artikel over cash bespraken we het risico van tegenvallers – met name de 'kleine' financiële tegenvallers. Op de langere termijn kunnen zich ook grotere life events voordoen: het starten van een bedrijf, ontslag, langdurige ziekte, overlijden of een relatiebreuk.

Beleggen in rentedragende leningen geeft een beter rendement dan cash, maar beperkt wel de gevolgen van koersdalingen als je plotseling geld nodig hebt. Zoals ik in het eerste artikel aangaf, zorgt het concept van de permanente portefeuille ervoor dat er ook periodes zijn waarin cash of rentedragende leningen goed presteren. De inflatiedruk maakt echter dat ik dit soort beleggingen vooral reserveer voor persoonlijke life events, zowel kleine als grote.

Aanpassing aan je vermogenspositie

Bij vermogens tot €100.000 werkt de verdeling in vier gelijke kwarten prima. Naarmate je vermogen groter wordt, kan een andere weging rendabeler zijn. Je kunt dan nog steeds een eenvoudige portefeuille aanhouden met een 'permanent' rendement, maar de verdeling meer laten aansluiten bij je persoonlijke levensfase en risicoprofiel.

In het volgende slotartikel bespreek ik varianten op de permanente portefeuille.

! Het bovenstaande is geen beleggingsadvies. !